1948 жылы Медвежий аралынан табылған тас қалдық ең ірі плагиозаврид деп танылды
Материал бірнеше дереккөз негізінде жасанды интеллектпен дайындалды — түпнұсқаларға сілтемелер төменде.
Палеонтологтар 1948 жылы Медвежий аралынан табылған тас қалдықты триас дәуірінің алып жыртқышының жаңа түрі деп анықтады. Arctobatrachus urdensis ұзындығы 2,7 метрге жеткен, бұл оны бұрын-соңды табылған ең ірі плагиозаврид етеді, деп хабарлады Papers in Palaeontology журналы.
Ондаған жылдардан кейінгі қайта ашылу
Тас қалдық алғаш рет 1948 жылы Норвегия мен Шпицбергеннің шамамен жарты жолында орналасқан Медвежий аралында британдық экспедициямен табылды. Ауыр үлгіні алып шығу мүмкін болмағандықтан, зерттеушілер оны суретке түсіріп, бірнеше сүйекті алды да, негізгі бөлігін ашық ауада қалдырды. Тек 1984 жылы норвегиялық дала тобы 37 арктикалық қыстан қатты зардап шеккен тас қалдықты қайта тапты. Бір апталық қазба жұмыстарынан кейін қалдықтар Штутгарттағы Мемлекеттік табиғи тарих мұражайына жеткізіліп, онда ондаған жылдардан кейін толық зерттеуге дайындалды.
Бумеранг пішінді бас сүйек
Жаңа түр Arctobatrachus urdensis ұзындығы шамамен 2,7 метрге жетіп, танымал ең ірі плагиозаврид атанды. Оның бас сүйегі ені 70 см, ұзындығы небәрі 21 см болып, пішіні бумерангқа ұқсайтын мінсіз жарты шеңберді еске салады. Ірі тістері мен кең аузы оның триас теңіздері мен өзендерінің түбінде олжасын күтіп, аузын күрт ашу арқылы сорып алатын белсенді жыртқыш болғанын көрсетеді. Плагиозавридтер Бразилиядан Қытайға дейін кең таралғанымен, мұндай ірі өлшемді үлгі алғаш рет табылып отыр. Зерттеу авторлары бұл жаңалық триас теңіз экожүйелері туралы түсінікті қайта қарауға әкеледі деп күтеді.
Бұдан әрі
Зерттеушілер бұл жаңалықтың триас теңіз экожүйелері туралы түсінікті қайта қарауға әкелетінін күтуде. Алайда, алыстағы Медвежий аралы одан да ірі тас қалдықтарын жасырып жатқаны әзірге белгісіз.
1 дереккөз
1948 жылы Медвежий аралынан табылған тас қалдық ең ірі плагиозаврид деп танылды
