Ежелгі ДНҚ Қара өлімнен кейінгі обаның 400 жылдық қайта оралу тарихын ашады

Материал бірнеше дереккөз негізінде жасанды интеллектпен дайындалды — түпнұсқаларға сілтемелер төменде.
Тарту университетінің зерттеушілері бес елдегі 11 ескерткіштен алынған қалдықтардан Yersinia pestis бактериясының 26 геномын қалпына келтірді, бұл XIV–XVIII ғасырлар аралығын қамтиды. Генетикалық деректер обаның бір көзден тарамай, Еуропаның әртүрлі аймақтарында жаңа резервуарлар құра отырып, бірнеше рет қайта оралғанын көрсетеді. Зерттеу 1450–1500 жылдар шамасында линиялардың ірі экспансиясын анықтады, ол үш тармаққа бөлініп, Ұлы Ренессанс құрғақшылығының әсерінен болуы мүмкін.
Негізгі фактілер
- Команда Эстония, Ресей, Англия, Нидерланды және Швейцариядағы 11 археологиялық ескерткіштен алынған адам қалдықтарынан Yersinia pestis бактериясының 26 геномын қалпына келтірді.
- Үлгілер XIV–XVIII ғасырлар аралығына жатады және екінші оба пандемиясының едәуір бөлігін қамтиды.
- 1450–1500 жылдар шамасында оба линиялары ірі экспансияға ұшырап, үш маңызды тармаққа бөлінді, бұл жабайы кеміргіштер арасында жаңа резервуарлардың қалыптасуына ықпал етуі мүмкін.
- Зерттеушілер Ұлы Ренессанс құрғақшылығын линиялар экспансиясына әсер еткен ықтимал факторлардың бірі ретінде атайды.
- Аға автор профессор Кристийна Тамбетс команда XIV ғасырдың аяғынан бастап Эстонияға обаның бірнеше рет әкелінгенін растайтын дәлелдер тапқанын және қалалық және ауылдық жағдайларда бұрын белгісіз бірнеше генетикалық линияны анықтағанын мәлімдеді.
Геномдық қалпына келтіру
Тарту университетінің зерттеушілері Қара өлімнен кейін обаның қалай таралып, эволюцияланғанын қалпына келтіру үшін археологиялық адам қалдықтарынан алынған ежелгі ДНҚ-ны талдады. Команда Эстония, Ресей, Англия, Нидерланды және Швейцариядағы 11 ескерткіштен Yersinia pestis бактериясының 26 геномын бөліп алды. Үлгілер XIV–XVIII ғасырлар аралығын қамтиды, бұл екінші оба пандемиясының басым бөлігін қамтиды. Генетикалық деректер обаның бір жерде сақталмағанын және бір көзден таралмағанын, керісінше жүздеген жылдар бойы Еуропаның әртүрлі аймақтарында бірнеше рет пайда болғанын көрсетеді.
Линиялар экспансиясы және резервуарлар
1450–1500 жылдар шамасында оба линиялары ірі экспансияға ұшырап, үш маңызды тармаққа бөлінді. Бұл тармақтар жабайы кеміргіштер популяцияларында Yersinia pestis бактериясының жаңа резервуарларының қалыптасуына ықпал етуі мүмкін. Зерттеушілер Ұлы Ренессанс құрғақшылығын ықтимал факторлардың бірі ретінде атайды және қазіргі зерттеулер климаттың өзгеруі жабайы кеміргіштер арасындағы індеттерге қатты әсер ететінін көрсететінін атап өтеді. Эстония бірнеше рет жұқтыруға ұшырады: обаның екінші пандемияның басым бөлігінде аймаққа бірнеше рет енгенін көрсететін белгілер табылды.
Эстонияға әкелінулер
Аға автор профессор Кристийна Тамбетс команда XIV ғасырдың аяғынан бастап Эстонияға обаның бірнеше рет әкелінгенін растайтын дәлелдер тапқанын мәлімдеді. Зерттеушілер қалалық және ауылдық жағдайларда бұрын белгісіз бірнеше генетикалық линияны анықтады. Зерттеуге сәйкес, Эстонияның Еуропаның басқа бөліктерімен байланыстары аурудың алыс қашықтықтарға таралуына ықпал етті.