Қараңғы жұлдыздар ертедегі аса ауыр қара құрдымдарды түсіндіруі мүмкін
Материал бірнеше дереккөз негізінде жасанды интеллектпен дайындалды — түпнұсқаларға сілтемелер төменде.
Аннигиляцияланатын қараңғы материямен қоректенетін гипотетикалық қараңғы жұлдыздар ерте Ғаламда миллионнан астам күн массасына дейін өсе алатын еді. Олардың коллапсы Джеймс Уэбб ғарыш телескопы ғарыш тарихында күтпеген ерте кезеңде анықтап отырған аса ауыр қара құрдымдарды тудыруы мүмкін еді.
Негізгі фактілер
- Қараңғы жұлдыз 100 000-нан миллионнан астам күн массасына дейін жете алатын еді, бұл қарапайым III популяция жұлдыздарынан айтарлықтай асып түседі.
- Джеймс Уэбб ғарыш телескопы аса ауыр қараңғы жұлдызды 13 миллиард жылдан астам уақыт бойы бақылай алатын еді.
- Бүгінгі күнге дейін III популяция жұлдызының бірде-біреуі расталмаған.
- Массасы 100 күнге тең III популяция жұлдызының беткі температурасы шамамен 100 000 кельвин болып, бірнеше миллион жыл ішінде жойылуы мүмкін еді.
Қараңғы жұлдыз механизмі
Қараңғы жұлдыз толығымен дерлік алғашқы сутегі мен гелийден тұрар еді, ал аннигиляцияланатын қараңғы материяның өте аз мөлшері оны ұстап тұратын жылуды қамтамасыз етер еді. Термоядролық синтезбен қоректенетін жұлдыздардан айырмашылығы, қараңғы жұлдыз өте үлкен көлемде кеңейіп, беткі қабаты айналасын иондаушы сәулемен толтырмайтындай салқын болып қала алатын еді. Газ ішке қарай ағуды жалғастыра беріп, жұлдыздың қарапайым жұлдыз массасынан 100 000 немесе тіпті миллионнан астам Күн массасына дейін өсуіне мүмкіндік беретін еді. Егер мұндай нысан ақырында коллапсқа ұшыраса, қалған қара құрдым Уэбб ғарыш тарихында күтпеген ерте кезеңде анықтап отырған аса ауыр қара құрдымдарға әлдеқайда жақын үлкен «тұқым» ретінде пайда болуы мүмкін еді.
III популяциямен салыстыру
III популяция жұлдыздары бұрынғы жұлдыздар газды көміртегімен, оттегімен, темірмен және басқа элементтермен байытқанға дейін, негізінен Үлкен жарылыстан қалған сутегі мен гелийден және литий іздерінен тұратын шикізатты пайдаланып қалыптасты. NASA-ның алғашқы жұлдыздар туралы нұсқаулығында массасы 100 күнге тең жұлдыздың беткі температурасы шамамен 100 000 кельвин болып, миллион Күн қуатымен сәулеленіп, бірнеше миллион жыл ішінде жойылуы мүмкін екені атап өтіледі. Бұл жұлдыздардың ультракүлгін сәулесі айналасындағы сутекті иондап, оны қыздырып, газ бұлтында кері байланыс тудырып, аккрецияға қажетті суық материалдың ағынына қарсы әсер етті. Сондықтан «алғашқы жұлдыздар массивті болды» деген тұжырым олардың миллион күн массасына жете алатынын автоматты түрде білдірмейді.
Теориялық бастаулар
Қараңғы жұлдыз идеясы Дуглас Спольяр, Кэтрин Фриз және Паоло Гондоло жұмыстарынан туындады, олар алғашқы коллапсқа ұшыраған жұлдыз түзуші галолар ішінде қараңғы материя не істейтінін сұрады.
1 дереккөз
Қараңғы жұлдыздар ертедегі аса ауыр қара құрдымдарды түсіндіруі мүмкін
