Монтана университетінің ғалымдары сүтқоректілер жасушаларында цистеин синтезінің резервтік жолын ашты

Материал бірнеше дереккөз негізінде жасанды интеллектпен дайындалды — түпнұсқаларға сілтемелер төменде.
Монтана университетінің генетигі Эд Шмидт әріптестерімен бірге сүтқоректілер жасушаларына кәдімгі дисульфид-редуктаза жүйелері істен шыққанда цистеин өндіруге мүмкіндік беретін бұрын белгісіз тіршілік механизмін анықтады. Nature Chemical Biology журналында жарияланған жаңалық жасуша тіршілігі үшін кем дегенде бір жұмыс істейтін дисульфид-редуктаза қажет деген көпжылдық түсінікті жоққа шығарады. Жаңалық бұрын мүмкін емес деп саналған жағдайда тірі қалған генетикалық түрлендірілген тышқандарға жүргізілген тәжірибелердің нәтижесінде ашылды.
Негізгі фактілер
- Зерттеу Nature Chemical Biology журналында жарияланды.
- Алғашқы белгі 2014 жылы пайда болды: цистеин синтезінің барлық белгілі жүйелерінен айырылған генетикалық түрлендірілген тышқандар тірі қалды.
- Жаңалық тоғыз жылға созылып, үш кезеңде жүзеге асты.
- Жетекші автор Эд Шмидт — Монтана университетінің микробиология және жасушалық биология кафедрасының генетика және даму профессоры.
Цистеинге тәуелділік
Барлық жасушаларға тіршілік ету үшін цистеин аминқышқылының тұрақты түсуі қажет, бірақ цистеин жасушадан тыс жерде қолжетімсіз. Цистеин ақуыз синтезіне қолданылады, жасушаларға зақымданудан қорғануға көмектеседі және ақуыз құрылымын тұрақтандыратын дисульфидтік байланыстардың түзілуіне қатысады. Зерттеушілер ондаған жылдар бойы жасушалар цистеинді қоршаған ортадан ала алмайды және оны цистинді — цистеиннің тотыққан түрін — ыдырату арқылы іштей өндіруі керек деп есептеді. Әдетте жасушалар мұны дисульфид-редуктаза жүйесі арқылы жасайды, және ғалымдар ұзақ уақыт бойы осы жүйенің кем дегенде бір жұмыс істейтін нұсқасының болуы жасуша тіршілігі үшін қажет деп сенді.
Мүмкін емес тіршілік
Жаңалық тоғыз жыл бойы үш кезеңде өрбіді және өлімге әкелуі тиіс жағдайда тірі қалған генетикалық түрлендірілген тышқандар колониясынан басталды. Тышқандарда цистинді жасушаларға қажетті цистеинге айналдыратын ешқандай белгілі механизм болмады, бұл мүмкін емес деп саналды. Шмидт бұған дейін бауыр жасушалары екі негізгі дисульфид-редуктазаның бірінен жеке-жеке айырылған тышқандарды жасаған еді, және олардың физиологиялық реакциялары оны жалпы қабылданған болжамға күмән келтіруге мәжбүрледі. Резервтік жолды түсіндіру ізденісі 2014 жылғы алғашқы бақылаудан кейін тағы жеті жылға созылды.