Марстың оңтүстік таулы аймақтары астындағы мантия солтүстік жазықтарға қарағанда 200–400°C ыстық
Материал бірнеше дереккөз негізінде жасанды интеллектпен дайындалды — түпнұсқаларға сілтемелер төменде.
Nature журналында жарияланған Марс гравитациясының өзгерістерін талдау оңтүстік таулы аймақтар астындағы мантияның солтүстік ойпаттарға қарағанда 200–400 градус Цельсийге ыстық екенін көрсетеді. Нәтижені Калтехте әдісті әзірлеген, қазір Аризона университетінде жұмыс істейтін Александр Берн бастаған топ алды. Зерттеушілер температура айырмашылығын ғарыш аппараттары тіркеген гравитацияның маусымдық шағын ауытқуларынан, жылуды тікелей өлшемей-ақ шығарды.
Негізгі фактілер
- Марстың оңтүстік таулы аймақтары астындағы мантия солтүстік ойпаттарға қарағанда 200–400 градус Цельсийге ыстық, бұл Nature журналында жарияланған планета гравитациясының өзгерістерін талдауға негізделген.
- Зерттеуді Калтехте докторантура кезінде әдісті әзірлеген, қазір Аризона университетінде жұмыс істейтін Александр Берн басқарды.
- Зерттеушілер уақыт бойынша өзгеретін гравитациялық өрісте симметриялық болжамнан 300 пайызға дейін ауытқыған үшінші дәрежелі компоненттерді анықтады.
- Марс Күнді шамамен 687 жер тәулігінде бір рет айналады, ал оның эксцентрлік орбитасы мен айналу осінің қисаюы осы цикл бойы күн гравитациялық әсерін өзгертеді.
Жылу асимметриясы
Қыртыс дихотомиясы — тасты әлемнің ең ірі және ежелгі ерекшеліктерінің бірі: оңтүстік қыртысы қалыңырақ және жалпы солтүстіктен бірнеше километрге биік орналасқан. Оңтүстік таулы аймақтар солтүстік ойпаттарға қарағанда ежелгі беттерді, көбірек соққы кратерлерін және әлдеқайда күшті қалдық магнит өрістерін сақтаған. Екі провинция арасындағы шекара — тегіс экватор емес, оңтүстіктің көп бөлігінде басым болатын қиялы таулы аймақтардан төменірек және жас көрінетін солтүстік провинцияны бөліп тұратын бұрыс контур. Дихотомияның бәсекелес түсіндірмелеріне ішкі конвекция, қыртыс түзілуі және ертедегі алып соқтығысу жатады.
Толқындық томография әдісі
Тәсіл толқындық томография деп аталады: ол медициналық сканер сияқты дене арқылы толқын жібермей, әлемнің белгілі өзгеретін тартылысқа реакциясы бойынша латеральды құрылымды қалпына келтіреді. Идеал концентрлік, латеральды біртекті қабаттардан тұратын дене кең гравитациялық үлгілердің болжамды жиынтығымен жауап берер еді, бірақ Марс басқаша жауап береді. Топ уақыт бойынша өзгеретін өрісте симметриялық болжамнан 300 пайызға дейін ауытқыған үшінші дәрежелі компоненттерді тапты. Зерттеушілер пайдаланған NASA планеталық гравитациялық шешімі әлсіз қайталанатын сигнал көрінуі үшін ұзақ аралықтағы бақылауларды біріктіреді.
2 дереккөз
Уақыт · артта қалуы