Йель зерттеуі: оземпик май жоғалтуды сақтау үшін AgRP аштық нейрондарын іске қосады
Материал бірнеше дереккөз негізінде жасанды интеллектпен дайындалды — түпнұсқаларға сілтемелер төменде.
Йель университетінің Proceedings of the National Academy of Sciences журналында жарияланған зерттеуі оземпиктің белсенді заты семаглутидтің тышқандарда май жоғалтуды сақтау үшін AgRP аштық нейрондарын іске қосатынын көрсетті. Нәтижелер AgRP нейрондары негізінен салмақ жоғалтуға қарсы әрекет етеді деген қалыптасқан түсінікке күмән келтіреді. Зерттеудің бірінші авторы Матеус д'Авила бұл зерттеу семіздікке қарсы тиімдірек препараттар жасауға жол ашатынын мәлімдеді.
Негізгі фактілер
- Йель университетінің ғалымдары тышқан моделінде бірнеше эксперименттік тәсілді біріктіріп, семаглутидпен емдеу кезінде дене салмағын, тамақ тұтынуды, метаболизмді және энергия шығынын бақылады.
- Генетикалық әдістердің көмегімен олар AgRP аштық нейрондарын талғап жойып немесе өшіріп, бұл нейрондардың семаглутидтің ұзақ мерзімді әсері үшін қажеттілігін тексерді.
- GLP-1 класындағы препараттардың, мысалы оземпиктің белсенді заты семаглутид дене салмағын 10–15% және одан да көп тұрақты төмендетуді қамтамасыз ете алады.
- Алдыңғы буын препараттары тәбетті семаглутид сияқты дерлік тиімді төмендеткенімен, салмақты сондай тұрақты төмендетуді қамтамасыз етпеді.
- Жұмыс Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) журналында жарияланды.
AgRP нейрондарының рөлі
Бірнеше онжылдық бұрын семіздікке қарсы дәрілер әдетте дене салмағын тек қалыпты төмендетуді ғана қамтамасыз ететін. Жағдай оземпик пен GLP-1 класындағы басқа препараттардың пайда болуымен өзгерді, олар салмақты 10–15% және одан да көп тұрақты төмендетуді қамтамасыз етеді. Ғалымдар ұзақ уақыт бойы аштық стимуляторлары ретінде белгілі AgRP нейрондары негізінен салмақ жоғалтуға кедергі келтіреді деп есептеді. Йель тобы GLP-1 препараттарымен емдеу кезінде бұл нейрондардың май жоғалтуды сақтау үшін тартылатынын анықтады. «Бұл осы препараттардың әсер ету механизмі туралы түсінігімізді толық өзгертеді және тиімдірек дәрілер жасауға жол ашады», — деді зерттеудің бірінші авторы Матеус д'Авила.
Зерттеу әдістемесі
Йель медицина мектебінің зерттеушілері тышқан моделін пайдаланып, бірнеше эксперименттік тәсілді біріктіріп, семаглутидпен емдеу кезінде дене салмағын, тамақ тұтынуды, метаболизмді және энергия шығынын бақылады. Олар сондай-ақ AgRP аштық нейрондарын талғап жоюға немесе өшіруге мүмкіндік беретін генетикалық әдістерді қолданды. Бұл осы нейрондардың семаглутидтің ұзақ мерзімді әсері үшін шынымен қажет екенін тексеруге мүмкіндік берді. Алдыңғы буын препараттары тәбетті семаглутид сияқты дерлік тиімді төмендетеді, бірақ салмақты сондай тұрақты төмендетуді қамтамасыз етпейді. Бұл айырмашылық Йель тобын семаглутид адамдарды немесе жануарларды аз тамақтандырудан гөрі көбірек нәрсе жасайды деген болжамға әкелді.
1 дереккөз
Йель зерттеуі: оземпик май жоғалтуды сақтау үшін AgRP аштық нейрондарын іске қосады
