Қытай мен Үндістанның өсу модельдері дамушы елдер үшін құрылымдық шектеулерді айқындайды
Материал бірнеше дереккөз негізінде жасанды интеллектпен дайындалды — түпнұсқаларға сілтемелер төменде.
2012–2022 жылдары Қытай өнеркәсіптің ЖІӨ-дегі үлесін шамамен 29% деңгейінде ұстап тұрды, ал Үндістанда өңдеу өнеркәсібінің үлесі шамамен 16%-ға дейін төмендеді. Үндістанның қызметтер арқылы жүрген жолы бір қызметкерге шаққандағы қосылған құнды шамамен үш есе, жаһандық тізбектерге интеграцияны бес есе арттырды, бірақ жалпы қосылған құндағы еңбек үлесі 26%-дан 11%-ға дейін құлдырады. Екі модель де дамушы елдерге дайын шешім ұсынбайды және біліктілікті, инфрақұрылымды және институттарды үйлестіруді талап етеді.
Негізгі фактілер
- Қытайда 2012–2022 жылдары өнеркәсіптің ЖІӨ-дегі үлесі шамамен 29% деңгейінде сақталды, ал қызметтер ЖІӨ-нің жартысына жуығын және жұмыспен қамтудың 48%-ын құрады.
- Үндістан 2020 жылдан бастап 14 секторға ынталандыру төлемдеріне 26 млрд доллар бөлді, бірақ 2022 жылға қарай өңдеу өнеркәсібінің ЖІӨ-дегі үлесі шамамен 16%-ға дейін төмендеді.
- Үндістанның флагмандық қызметтер секторында бір қызметкерге шаққандағы қосылған құн 2012–2022 жылдары шамамен үш есе, ал жаһандық құн тізбектеріне интеграция бес есе өсті.
- Үндістанның жалпы қосылған құнындағы еңбек үлесі шамамен 26%-дан шамамен 11%-ға дейін төмендеді.
Қытайдың өнеркәсіптік жолы
Қытай 2012–2022 жылдар онжылдығына өнеркәсіп тауарларының әлемдегі жетекші экспорттаушысы ретінде кірді: өнеркәсіптің ЖІӨ-дегі үлесі шамамен 32%, қызметтердікі 44% болды. «Made in China 2025» бағдарламасы (2015) өнеркәсіптік үлес пен технологиялық әлеуетті қолдау үшін 10 стратегиялық салаға жүздеген миллиард доллар бағыттады. 2022 жылға қарай өнеркәсіптің ЖІӨ-дегі үлесі шамамен 29% деңгейінде қалды, ал қызметтер ЖІӨ-нің жартысына жуығын және жұмыспен қамтудың 48%-ын иеленді, бұл табысы жоғары елдерге тән көріністен ерекшеленеді.
Үндістан моделі: қызметтер және өнеркәсіп
Үндістан Make in India бағдарламасын 2014 жылы іске қосты және 2020 жылдан бастап өңдеу өнеркәсібін жандандыру үшін 14 секторға 26 млрд доллар көлемінде ынталандыру төлемдерін бөлді. 2022 жылға қарай өңдеу өнеркәсібінің ЖІӨ-дегі үлесі шамамен 16%-ға дейін төмендеді, ал жұмыскерлердің жартысына жуығы ауыл шаруашылығында қалды. Флагмандық қызметтер саласында бір қызметкерге шаққандағы қосылған құн шамамен үш есе өсті, ал жаһандық құн тізбектеріне интеграция бес есе артты. Жалпы қосылған құндағы еңбек үлесі шамамен 26%-дан шамамен 11%-ға дейін төмендеді.
Дамушы елдер үшін шектеулер
ЭЫДҰ-ның 2012–2022 жылдардағы қосылған құн саудасы бойынша салыстыруы өнеркәсіптік те, сервистік те модель дамушы елдер үшін дайын шешім болып табылмайтынын көрсетеді. Дамушы елдерге біліктілікті, инфрақұрылымды, институттарды және салалық қолдауды үйлестіру қажет. Салыстыру әлсіз үйлестіру кезінде жергілікті қызметтердің немесе оқшауланған жоғары табысты қызметтердің тұзақтары қаупін айқындайды.
2 дереккөз
Қытай мен Үндістанның өсу модельдері дамушы елдер үшін құрылымдық шектеулерді айқындайды
